Ik heb hem gelezen, hoor: DE EERSTE ALIX van Anna Woltz! Ik heb gisteravond dan ook heerlijk doorgebracht in de roaring twenties!
Alix wordt namelijk zomaar ineens door een bliksemschicht gekatapulteerd naar 1926. Ze was op dat moment onderweg naar het politiebureau, omdat er IETS was gebeurd in het leven van Alix waardoor ze zichzelf niet meer wilde zijn. Het is een typisch kenmerk in de boeken van Anna Woltz: de hoofdpersoon zit met zichzelf in de knoop, maar als lezer kom je er pas later achter waardoor.
Voordat Alix goed en wel van de tijdreis-schok is bijgekomen, wordt ze van straat geplukt om als spion te infiltreren in een moordzaak. Ze wordt als nichtje Juliana naar een landhuis gebracht – na een intensieve spionnen-, spraak- en kijktraining, want ja, ze is wel ineens 100 jaar terug in de tijd – en probeert er daar achter te komen wie van de familie grootvader heeft vermoord. Dat is spannend, maar er zit ook veel humor in dit verhaal.
Het is erg leuk om te lezen over de gebruiken en denkwijzen van 100 jaar terug en het is duidelijk een groot thema in dit boek: vrouwenemancipatie stond nog in de kinderschoenen en er werd nog erg geleefd ‘naar hoe het hoort’. Tegelijkertijd worstelt Alix daar in het heden ook mee: ze probeert op haar middelbare school vooral níet zichzelf te zijn, want haar slimheid zorgt er daar voor dat mensen haar irritant vinden.
Mooi is dan ook dat ze juist in 1926 leert dat het goed is om je eigen weg te volgen; dat het helemaal niet erg is om anders te zijn en dat het mooi is om je talenten te benutten. En ze kan haar intelligentie en bijzondere observatievermogen goed gebruiken bij haar werk als detective!
Zelf ben ik misschien ook wel een beetje een Alix (🙈), dus de ontknoping zag ik al vrij snel aankomen, maar het romantische tintje, de fijne dialogen en de hele historische setting waren heerlijk. Het boek bevat genoeg mysterie om lekker door te willen lezen! Dus zoals met bijna alle boeken van Anna Woltz: ik las hem met veel plezier in één ruk uit.
Querido, 2026
