Wie stout is…

door Pieter Koolwijk

Denk jij dat Sinterklaas een vriendelijke oude man is die cadeautjes uitdeelt?
Dan is dit niet het boek voor jou.

Mo komt erachter dat de werkelijkheid heel wat bloedstollender is…
Als Pjotr naast hem komt wonen – een nurkse, botte schoorsteenveger – verdwijnen er, niet lang na zijn komst, steeds meer kinderen uit de stad. Het begint allemaal op de dag dat Sinterklaas in Nederland aankomt, maar niemand wil geloven wat Mo heeft gezien. Mo weet honderd procent zeker dat Pjotr erachter zit en gaat op onderzoek uit. Maar dat had hij beter niet kunnen doen…

Recensie

©2025 Lemiscaat, illustratie van Linde Faas uit Wie stout is…

Wat ontzettend leuk dat er weer een boek voor oudere kinderen is over Sinterklaas! En dan ook nog zó spannend! Je hoeft niet bang te zijn voor een horror-sint, maar het wordt toch behoorlijk creepy als er in dit boek op het raam wordt geklopt…

Meteen verstijf ik. Wat is dat? Staat Pjotr op mijn balkon? Gelukkig zit mijn raam dicht. Toch? Nog een keer wordt er geklopt. Alleen wordt er dit keer ook bij gezongen.
‘Hoor wie klopt daar kind’ren?’ klinkt het vals. Het wordt veel langzamer gezongen dan normaal. ‘Hoor wie klopt daar kind’ren?’
(blz. 96)

©2025 Lemiscaat, illustratie van Linde Faas uit Wie stout is…

Brrrr! Wat moet het te gek zijn om dit boek in een bovenbouwklas voor te lezen en met z’n allen lekker te griezelen bij dit enge sinterklaasverhaal. Ook de illustraties van Linde Faas zijn in dit boek grimmig, donker en spannend. Prachtig geschilderde zwarte veren en vogels geven het boek de juiste sfeer. Het verhaal is dreigend, duister… en tegelijkertijd ook wel een beetje grappig. Of toch niet…? Het wordt allemaal een stuk minder leuk als er echt kinderen uit Mo’s klas beginnen te verdwijnen. Het zijn allemaal kinderen die ‘stout’ zijn geweest. En dat de 11-jarige Mo ook niet direct een lieverdje is, blijkt al meteen als Pjotr naast hem komt wonen, een chagrijnige vent, die Mo meteen vertelt dat hij moet ‘oprotten van die parkeerplaats’ als hij met zijn busje komt aanrijden.

Af en toe kijkt Pjotr chagrijnig mijn kant op. Het is overduidelijk dat het hem irriteert dat ik hier ben.
Dus blijf ik staan. (blz. 9/10)

©2025 Lemiscaat, illustratie van Linde Faas uit Wie stout is…

Pieter Koolwijk gebruikt in dit boek lekker direct, eigentijds taalgebruik (Die gast spoort echt niet), waardoor meteen goed duidelijk is dat dit geen zoet sinterklaasverhaal is… Maar wat tegelijkertijd ontzettend leuk is, is dat Sinterklaas als een ontzettend gezellig feest wordt neergezet, zonder dat het kinderachtig hoeft te zijn. Mo’s moeder is namelijk net zo gek op Sinterklaas als zoveel mensen op kerst. Ze versiert ieder jaar het huis helemaal in sintsfeer en Mo en zijn beste vriendin Amara – die thuis geen Sinterklaas viert – mogen nog steeds hun schoen zetten.

Maar dit jaar ziet het sinterklaasfeest er voor Mo dus wel anders uit. Na de intocht en de eerste verdwijningen hangt er een vreemde sfeer in de stad, en kinderen mogen niet meer alleen over straat. Maar Mo en zijn klasgenootje Shanti hebben andere plannen. En dat heeft grote gevolgen… Lees en huiver! Zou de Sint dan toch echt bestaan…?

‘Pas je een beetje op, buurjongen?’ zegt hij.
Zijn woorden voelen alsof een ijzig koude hand mijn hart vastpakt. Bedreigend.
‘O, kom er eens kijken wat ik in mijn schoentje vind,’ zingt Pjotr. ‘Dikke problemen met de gekke Sint.’
‘Wat de…’ zegt Shanti.
‘Sterkte.’ Lachend doet hij zijn raampje omhoog en rijdt hij weg.
‘Dit is niet goed,’ zegt Amara.
(blz. 92)

Tips voor boekpromotie

Dat eerste citaat op de achterkant is natuurlijk al fantastisch als binnenkomer! En ook nog zo’n uitsmijter: dat had hij beter niet kunnen doen… Pam pam pam pááám. Zeker weten dat er dan al kinderen zijn die dit boek willen lezen.

Lees vervolgens ook nog even het eerste hoofdstuk voor (blz. 7 t/m 11) en ik denk dat je klas dan zomaar wil dat je verder leest…

Dus jij denkt dat Sinterklaas niet bestaat?
Mocht je willen…

Lemniscaat, 2025