Mijn jaar in een tent

Mijn jaar in een tentOp school organiseert meester Sinan een challenge-week om geld op te halen voor een goed doel. Zwaan wil zich inzetten voor kinderen in vluchtelingenkampen en als challenge kiest ze buiten in een tent slapen. Dat is een enorme uitdaging, want Zwaan is gauw bang en ze woont erg afgelegen. Ze zet haar plan toch door, maar hoeveel geld kun je ophalen in een week? En is een week wel genoeg om haar angsten te overwinnen?

In een opwelling besluit ze er een jaar van te maken. En dat in een bijzondere tent, die alles te maken heeft met een dramatische gebeurtenis van twee jaar daarvoor…

Recensie

Als je er niet te lang over nadenkt en je houdt wel van kamperen, dan lijkt het ergens nog wel stoer en idyllisch: een jaar in een tent slapen. Vet! Maar Zwaan denkt daar héél anders over: voor haar is het een mega-challenge om te gaan kamperen in een tent, ook al is het in haar achtertuin.

‘In een tént slapen?’ schamperde Lonneke. ‘Alsof dat een challenge is.’
‘Dat kun jij makkelijk zeggen,’ zei ik.
‘Hoezo?’
‘Bij jullie thuis is het misschien niet eng om in de tuin te slapen, bij mij wel.’
‘Ja,’ viel Dons me bij. ‘Je weet toch dat Zwaan aan een stille landweg woont, zonder lantaarnpalen? En achter hun huis is ook nog eens een boerensloot en een weiland, en hun tuin is megagroot, met bomen en alles.’ (blz. 16)

Een jaar in een tent

©2021 Volt, illustratie van Sophie Pluim uit Mijn jaar in een tent

Zwaans angst blijkt echter nog niet eens de grootste uitdaging, want hoe ga je om met temperaturen rond het vriespunt, sneeuw, bliksem, of een heftige storm? Slapen in een tent blijkt gevaarlijker dan Zwaan had kunnen bedenken, maar ze houdt vol! Tiny Fisscher laat op een zeer geloofwaardige en aansprekende manier Zwaan haar verhaal vertellen en in de eerste alinea wordt al duidelijk dat ze de 365 nachten heeft gehaald. Wat volgt, is een ongelooflijk inspirerend verhaal.

‘Kinderen in vluchtelingenkampen moeten soms nog veel langer in een tent.’ (blz. 26)

De uitdaging die Zwaan aangaat, is niet per se bedoeld om haar eigen angsten te overwinnen, maar om geld op te halen voor vluchtelingenkinderen. Ze start zelfs een blog, en later een vlog, om meer bekendheid voor haar actie te krijgen – een mooi voorbeeld voor kinderen die ook iets willen betekenen voor de maatschappij! Tegelijkertijd laat Fisscher in dit boek zien dat je dan ook te maken kunt krijgen met mensen die andere ideeën hebben…

Hé Stinkdier, met je actie voor vluchtelingen. Weet jij niet hoeveel arme mensen er in ons eigen land wonen? Mensen die geen werk hebben en naar de voedselbank moeten omdat vluchtelingen hun banen inpikken? Haal geld op voor mensen in je eigen land en laat die gelukszoekers die hier de boel komen verzieken hun eigen zaakjes oplossen. (blz. 165/166)

Gelukkig krijgt Zwaan veel steun van haar familie en vrienden, vooral van Bonk – een jongen die tijdelijk bij Zwaans buren is ingetrokken, omdat ‘hij eventjes niet bij zijn ouders kan wonen.’ Dat levert ook een interessante verhaallijn in het boek op: niet alleen is het boeiend om langzaam steeds meer te weten te komen over Bonks moeilijke thuissituatie; het is ook heel mooi om te zien hoe de vriendschap tussen Bonk en Zwaan opbloeit.

Bonk zei dat dit schrift bedoeld was om dingen van mijn jaar in de tent op te schrijven die ik niet wilde vergeten. Waarom ik nu als eerste over hem schrijf, weet ik niet. Ik zal hem heus niet vergeten, ook niet als ik nooit over hem zou schrijven. Misschien wordt het naast mijn jaar in een tent ook mijn jaar met Bonk. (blz. 139)

Mijn jaar in een tent

©2021 Volt, illustratie van Sophie Pluim uit Mijn jaar in een tent

Het boek leest heel gemakkelijk en lekker vlot; Zwaan heeft een fijne vertelstem. Het verhaal volgt haar jaar in de Volkswagentent die op de cover te zien is. De hoofstukken laten zien bij welke nacht Zwaan is, hoeveel geld ze heeft opgehaald (wel met een gek euro-tekentje…) en een mooie illustratie van Sophie Pluim laat steeds de tent in een ander weertype zien. Het boek verveelt geen moment; als er even niet zoveel gebeurt, maakt Zwaan in haar verhaal gewoon een flinke tijdsprong. Zo werkt ze toe naar de ontroerende grande finale. Wat een verrassend goed boek!

Lestips

Behalve dat dit gewoon een heel fijn leesboek is voor kinderen in de bovenbouw, is het een boek dat ontzettend mooie burgerschapsthema’s aansnijdt. Het gaat over identiteit, diversiteit en vooral over solidariteit.

In het verhaal zelf inspireert Zwaan al heel veel kinderen om mee te gaan doen met haar challenge, maar in het echte leven kan dit verhaal kinderen natuurlijk ook aanzetten om iets voor anderen te gaan doen, of dat nu voor vluchtelingenkinderen is of voor een ander goed doel. Ook is het mooi dat het kinderen laat nadenken over relaties – of het nu gaat over vrienden of mensen die anders denken dan jij. Hoe ga je daarmee om? Het is dan ook een fantastisch voorleesboek!

Daarnaast heb ik de afgelopen tijd gemerkt dat dit boek heel vaak aansluit bij de actualiteit – of het nu vanwege een heftige storm is of berichten over vluchtelingen; het zijn ideale momenten om dit boek in je klas onder de aandacht te brengen.

Je kunt het boek dan eigenlijk heel simpel promoten: door het eerste hoofdstuk voor te lezen. Het maakte mij meteen nieuwsgierig naar de rest van het verhaal!

Vluchtelingen

Als je dit boek koopt, doe je ook al iets voor vluchtelingen, want een deel van de opbrengst gaat naar goede doelen die zich inzetten voor kinderen in vluchtelingenkampen. Zo mooi!

Wees bovendien niet verbaasd als na het (voor)lezen van dit boek kinderen zelf ook een challenge willen organiseren om geld op te halen. Er zijn verschillende websites waar je informatie kunt vinden, bijvoorbeeld de site van de UNHCR of van Vluchtelingenwerk.

Tiny Fisscher schrijft in haar nawoord dat ze het heel leuk zou vinden, als kinderen het haar laten weten als ze iets gaan organiseren (dit kan via haar eigen website).

Schrijver in de klas

Het moet ontzettend leuk zijn om Tiny Fisscher zelf te horen vertellen over dit boek. In een interview in BK-Junior, dat je kunt vinden op haar eigen website, kun je al lezen hoe ze tot het schrijven van dit boek is gekomen. Ook in de Boekenbijlage staat een ontzettend interessant interview waardoor je meer te weten komt over (de totstandkoming van) dit boek.

Wil je Tiny Fischer uitnodigen voor een schoolbezoek? Dan kan dat via De Schrijverscentrale.


Uitgeverij Volt, 2021

Mijn jaar in een tent


Genre: School, Sociaal / politiek verhaal
Tags: 2021, Angst, Burgerschap, Diversiteit, Familie, Gevoelens, Identiteit, Jeugdzorg, Jezelf presenteren, Kamperen, Samenwerken, Solidariteit, Tip van Julia, Tip van Lisa, Vluchtelingen, Vluchtelingen & vrijheid, Voorleestopper, Vriendschap
Illustrator: Sophie Pluim

Leave a Reply